Historia obiektu

Budynek, w którym znajduje się Centrum Konferencyjno-Szkoleniowe TERMINAL ma ponad 50- letnią historię. Został zbudowany w 1965 r. na potrzeby kolei i przez kilkadziesiąt lat pełnił funkcję kruszwickiego dworzca kolejowego.  

Otwarto 1 stycznia 1889 roku. Było to połączenie ze stacji Mątwy. Na początku funkcjonowało ono głównie na rzecz powstałej kilka lat wcześniej Cukrowni “Kruszwica”.

Pierwsze połączenie kolejowe do Kruszwicy otwarto 1 stycznia 1889 roku. Było to połączenie ze stacji Mątwy. Na początku funkcjonowało ono głównie na rzecz powstałej kilka lat wcześniej Cukrowni “Kruszwica”.  

W roku 1895 wprowadzono regularne połączenia pasażerskie do Kruszwicy. Zaczęły przybywać tu liczne grupy turystów, co miało związek z udostępnieniem Mysiej Wieży do zwiedzania.

Kiedy w roku 1908 otwarto linię kolejową między Kruszwicą a Strzelnem, wybudowano nowy budynek dworca.

Od 1914 roku stacja kolejowa w Kruszwicy była pod kontrolą wojska pruskiego przez 5 kolejnych lat. W tym czasie docierały tu transporty ze sprzętem i amunicją. Kres pruskim rządom na kruszwickiej stacji kolejowej położyli kruszwiccy powstańcy wielkopolscy.

W roku 1926, rozporządzeniem prezydenta Polski utworzono Polskie Koleje Państwowe, którym powierzono polską infrastrukturę kolejową w użytkowanie wieczyste. Kruszwicka stacja znalazła się w zarządzaniu oddziału PKP w Poznaniu. W XX-leciu międzywojennym oprócz obsługi ruchu pasażerskiego zajmowała się przyjmowaniem i ekspedycją towarów dla Cukrowni, winiarni Henryka Makowskiego, elewatorów zbożowych oraz innych mniejszych przedsiębiorstw. Bardzo wzrosła wtedy liczba wycieczek turystycznych do naszego miasta. Oprócz regularnych pociągów pasażerskich docierały specjalne pociągi z setkami turystów. Na regaty wioślarskie na jeziorze Gopło docierały pociągi z kibicami. Koleją dostarczano również łodzie wioślarskie. 

W pierwszych dniach września 1939 roku, po wybuchu II wojny światowej, budynek dworca kolejowego uległ całkowitemu spaleniu. Kruszwicka stacja na 6 lat przeszła we władanie Niemców, którzy spalonego budynku nie odbudowali do końca wojny. Zastąpili go prowizoryczną stacją w postaci wagonu, w którym umieszczono kasę. Rozebrany, spalony budynek, a dokładnie jego fundamenty straszyły podróżnych jeszcze długo po wojnie. Nadal korzystano z wagonu osobowego z prowizoryczną kasą.

Dopiero w roku 1960 rozpoczęto budowę nowego dworca kolejowego. Do jego budowy nie wykorzystano jednak fundamentów spalonego budynku. Przesunięto nieco lokalizację na południe. Nowy budynek imponował nowoczesnością. Do użytku został oddany w 1965 roku. Posiadał dużą poczekalnię, na środku której umieszczono kamienny postument z olbrzymią donicą, w której rosła palma. Do dyspozycji pasażerów były dwie kasy biletowe oraz przechowalnia i spedycja bagażu. Wewnątrz znajdowały się również toalety, kiosk Ruchu oraz bufet. Przy okazji budowy dworca wybudowano przylegające do niego zatoki autobusowe PKS. Na stacji w Kruszwicy nastąpił jeszcze bardziej wzmożony ruch towarowy. Miało to związek z uruchomieniem ogromnego zakładu przemysłowego- Kujawskich Zakładów Przemysłu Tłuszczowego. 

Kolej prosperowała dobrze do początku lat 90-tych. Później dużą konkurencją dla niej stały się powstające prywatne przedsiębiorstwa transportowe. Ostatecznie przewozy pasażerskie do stacji Kruszwica zamknięto w 1997 roku, a dla ruchu towarowego pozostawiono krótki, 12 kilometrowy odcinek na trasie Inowrocław Rąbinek- Kruszwica. Po likwidacji połączeń pasażerskich dworzec kolejowy przestał pełnić swoją funkcję. Rozwiązano brygadę pracowników drogowych, a obsługa administracji przeniosła się do innego budynku. Główne pomieszczenie budynku dworca wynajęto przedsiębiorcy, który zorganizował tam sklep meblowy. Po likwidacji sklepu meblowego budynek oraz jego otoczenie zaczęły popadać w ruinę.

Obiekt niszczał i był bezużyteczny do 2017 roku, kiedy to nasza firma nabyła go od spółki PKP. Wtedy rozpoczęły się prace remontowo- budowlane, w rezultacie których powstało Centrum Konferencyjno- Szkoleniowe Terminal. Budynek zachował swój pierwotny kształt oraz większość elementów infrastruktury zewnętrznej. Mimo to udało nam się stworzyć nowoczesny, stylowo urządzony i w pełni wyposażony obiekt konferencyjno- szkoleniowy. W miejscu dawnej poczekalni znajduje się główna sala bankietowa. Pomieszczenia pracownicze dworca kolejowego przekształcono w miejsca noclegowe Terminala, a dawny bufet to nowoczesna salka konferencyjna. Do pierwotnego budynku dobudowano 3 nowe części, tak by obiekt był funkcjonalny i posiadał odpowiednie zaplecze gastronomiczne.